روز عشق و مهر ورزی

ای کاش حضورت تنها در خیال نبود

ای کاش بار دیگر ما نگاه را در میان شقایقهای دربه در می یافتیم

ای کاش قطره اشک بودم وبه دامان پر مهرت می چکیدم

ای کاش ابرهای سیاه زود تر بروند تا تو با صبح طلوع می کردی

ای کاش می دونستی

ای کاش می دونستی که حا ظرم تمام زندگیم و به خاطر دیدن چشمهای تو از دست بدم.

ای کاش می دونستی که چه قدر دوستت دارم.

ای کاش می دونستی که تو زندگی چیزی جز عشق برام معنا نداره.

ای کاش می دونستی حا ظرم تمام زجر های دنیا رو تحمل کنم تا به تو برسم.

شایداگر می دونستی که دل من آرزوی دستای گرمت و داره این قدر نسبت به من بی تفاوت نبودی.

شکوه آسمان را نمی توان فروخت .

                                               زیبایی دریا را نمی توان فروخت .

سبزی برگ درختان را نمی توان فروخت.

عشق را هم نمی توان فروخت .

هرگز نمی توا فروخت. 

به ترکه ميگن: توي عمرت، سخت‌ترين كاري كه كردي چي بوده؟ ميگه: پر كردن نمكدون! ميگن: چرا؟ جواب ميده: آخه سوراخ‌هاش خيلي ريزه

 عشق شايد تنها جايزه ي اين روزگار نامهربان است كه براي بردنش نيازي به پارتي نيست !! برايش مهم نيست كه تو "شاهي يا گدا" ! مردي يا زن ! هر چه كه هستي ، باش ! فقط تنها شرطش اين است كه ارزش آن را بشناسي و حرمتش را نگه داري 

گاهی اوقات که از تو دور می افتم به تمام ابر هایی که بالای سرت را می روند حسو دیم می شود آن وقت آرزو می کنم کاش ابر کبودی بودم که تو به خاطر باران دوست داری گاهی که دیدنت محال می شود به ستاره ها چشم می دوزم که مرا به یاد برق نگاهت می اندازد از ماه و خورشید می پرسم در چه روزی متولد شدی

وقتی نیستی روحم سر گردانی است که احوال تاو را از همه دریا ها می پرسد موجهایی که حتی یک بار تو را دیده اند هرگز به سکوت و ساحل نمی اندیشند پیراهنم از من خوشبخت تر است چون اولین کسی است که نام تو را از صدای تام تام قلبم می شنود چه کار وان چه قطار چه پرنده های آهنین هر چه مرا به سوی تو بیاورد و فاصله ما را کم کند دوست داشتنی است مهم نیست اگر حتی همه راه را در خواب باشم هر که تو را یک بار ببیند شا عر می شود من از روز اول شعر می گفتم و آنهارا برای فرشته ها می خواندم راستی پروان هایی که لای دفتر چه های خا طرات خشک شده اند هم شا عرند روزهای دیدار همیشه بارانی است ومن مثل همیشه فراموش می کنم چتری به همراه بیاورم و حرف هایمان زیر باران تازه می شوند در این اتا ق در این همه تاریکی چه صبح دلپذیری جریان دارد چراغ را روشن می کنم رویا هایم بیدار می شوند من حتم دارم دستی که اولین گل سرخ را با لبخندزنان در زمین کاشت خوب می دانست که یک روز انبوهی از آن تقدیم تو خواهد شد

به نام زیبا ترین واژه هستی یعنی خدا

آری باز تنها شدم و یاد تو در ذهنم پدیدار شد ومن باز دوری تو را حس کردم وباز یادم آمد که کسی بود که آهنگ زندگی را در گوشم می نواخت ومن مثل یک کودک گوش می سپاردم; یادم آمد که قصر رویاهایم را با تو ساخته بودم ;اما افسوس که حالا چیزی جز خا طره تو و یک دل شکسته برایم چیزی باقی نما نده من حتی غرورم را هم به خاطر تو از دست دادم و تو چه بی اعتنا غرورم را شکستی ومن را خرد کردی ای کاش می دانستی که چیزی که آنقدر قدرت داشت که من به خاطر آن احساسم را زیرپایم له کردم چیزی جز عشق نبود ومطمئن باش هیچ وقت هیچ چیزی نمی تواند این احساس من نسبت به تو را از بین ببرد ای کاش می دانستی; تا این قدر نسبت به من بی محبت نبودی; ای کاش می دانستی ومرا درک می کردی ای کاش ,ای کاش, ای کاش هایی که جز یک خیال باطل چیزی نیست; و من به انتظار آن روز می نشینم که تو احساس مرا درک کرده باشی ولی می دانم که آن روز دیگر خیلی دیر است خیلی دیر.......       

گاهی اوقات که از تو دور می افتم به تمام ابر هایی که بالای سرت را می روند حسو دیم می شود آن وقت آرزو می کنم کاش ابر کبودی بودم که تو به خاطر باران دوست داری گاهی که دیدنت محال می شود به ستاره ها چشم می دوزم که مرا به یاد برق نگاهت می اندازد از ماه و خورشید می پرسم در چه روزی متولد شدی

وقتی نیستی روحم سر گردانی است که احوال تاو را از همه دریا ها می پرسد موجهایی که حتی یک بار تو را دیده اند هرگز به سکوت و ساحل نمی اندیشند پیراهنم از من خوشبخت تر است چون اولین کسی است که نام تو را از صدای تام تام قلبم می شنود چه کار وان چه قطار چه پرنده های آهنین هر چه مرا به سوی تو بیاورد و فاصله ما را کم کند دوست داشتنی است مهم نیست اگر حتی همه راه را در خواب باشم هر که تو را یک بار ببیند شا عر می شود من از روز اول شعر می گفتم و آنهارا برای فرشته ها می خواندم راستی پروان هایی که لای دفتر چه های خا طرات خشک شده اند هم شا عرند روزهای دیدار همیشه بارانی است ومن مثل همیشه فراموش می کنم چتری به همراه بیاورم و حرف هایمان زیر باران تازه می شوند در این اتا ق در این همه تاریکی چه صبح دلپذیری جریان دارد چراغ را روشن می کنم رویا هایم بیدار می شوند من حتم دارم دستی که اولین گل سرخ را با لبخندزنان در زمین کاشت خوب می دانست که یک روز انبوهی از آن تقدیم تو خواهد شد.

شکوه آسمان را نمی توان فروخت .

                                               زیبایی دریا را نمی توان فروخت .

سبزی برگ درختان را نمی توان فروخت.

عشق را هم نمی توان فروخت .

هرگز نمی توا فروخت.

من گل آلاله بودم یه وحشی پرپرم کرد

آتشی بودم تو صحرا عشق تو خا کسترم کرد

دستهای شفا بخشت را به من بده شاید دیگر فرصتی نباشد برای بوسیدن عشق.

غم انگیز است اما بسیار پیش آمده است که دلیل بسیاری از پدیده ها را از عشق گویند. غم انگیز است عشق را چنین زیر پا له کرده اند.

                 غم انگیز است غم انگیز 

ای کاش می دونستی

ای کاش می دونستی که حا ظرم تمام زندگیم و به خاطر دیدن چشمهای تو از دست بدم.

ای کاش می دونستی که چه قدر دوستت دارم.

ای کاش می دونستی که تو زندگی چیزی جز عشق برام معنا نداره.

ای کاش می دونستی حا ظرم تمام زجر های دنیا رو تحمل کنم تا به تو برسم.

شایداگر می دونستی که دل من آرزوی دستای گرمت و داره این قدر نسبت به من بی تفاوت نبودی.